Fleur

Ik ga naar Nieuw Zeeland!

Via deze site houd ik jullie op de hoogte van mijn (reis)verhalen en kunnen jullie mij op de hoogte houden van de laatste roddels. Laat een bericht achter bij mijn laatste update:

Ik ga op eis en ik neem mee... mama en Jenk!

Haaai mensen,

Mijn laatste berichtje over het mooie nieuw zeeland. Ik was dus gebleven bij de dag dat ik met de bus naar mijn moeder en Jenk ging, naar Ohakune (ja probeer dat maar uit te spreken in het Engels...). Daar vlakbij is Mount Doom (voor de minder-geinteresseerden: het is DE berg uit Lord of the rings), ik ben de echte naam alweer kwijt, iets van mount Ngauruhoe. Jenk en ik hebben die berg van dichtbij bekeken, door een dagwandeling te maken langs deze en andere vulkanen. Het was een prachtige wandeling! Via mt doom loop je door een vlakke krater, langs een rode krater, via groene emerald lakes naar de blue lake. Daarna loop je nog door een gebied van geothermische activiteit en vervolgens nog een uur door het bos (terwijl je echt hoopt op het einde, want dan doen je poten echt wel zeer!). De volgende dag reden we naar Taupo, terwijl we onderweg gestopt zijn bij een burger king om een heerlijke Dutch Apple pie te eten, haha home sweet home, aye?! Het weer was niet te geweldig, dus doken mama en ik wat winkeltjes in. Toen zijn we naar 'the craters of the moon' geweest, alwaar wat duidelijker geothermische activiteit te zien was. Wegens het nog steeds erg mooie weer (ahum) zijn we in de hot spa van ons motel gegaan. The next day moest ik ze toch de highlights van Rotorua laten zien, die ik jullie al eerder vermeld heb, dus zal ik dat nu maar achterwege laten... Daarna reden we door naar de bay of plenty, maar het goot nog steeds, dus hebben we besloten daar niet te blijven en na het eten meteen terug naar Auckland te rijden. Gezellig weer terug bij de familie! Wegens het goede weer zijn we de volgende dag maar weer gaan shoppen, kerstinkopen. Ik kan je vertellen dat dat heel gek is in je korte broek (zo slecht was het weer nou ook weer niet). Maar de shopping malls zijn heel uitgebreid daar, prima om je een dag (of tien) te vermaken. Helaas was ik nog niet klaar, dus de dag erna weer geshopt (helaas voor jullie heb ik voornamelijk cadeaus gekocht voor het gezin waar ik zoveel tijd heb gelogeerd, daarnaast kan ik toch ook al die cadeaus niet mee terug krijgen?!?!?!!?). Eenmaal terug werd ik getrakteerd op een glas champagne door de desparate housewifes... En om het nog allemaal even compleet te maken, ze waren bezig een Libian Dinner voor te bereiden, inclusief de entourage. Haha, Sue heeft een stel vriendinnen en dat groepje van vier schijnen allemaal te lijken op een van de karakters (of typetjes) van die serie en laten ze nu net bedacht hebben eens in de zoveel tijd een diner te maken uit een land die ze geblinddoekt aanwijzen op een globe, haha leuke taferelen! Nog wat gloeiwormen bekeken in de grotten van Waiotomo, gevolgd door de film 'Whalerider'. Die film is trouwens wel een aanrader, leuke info over Maori's (de niet-europeanen die ook in Nieuw Zeeland wonen). Mijn eennalaatste dag heb ik heerlijk op het strand doorgebracht en familie bezocht. Mijn laatste dag heb ik de hele ochtend gespendeerd om mijn tas in te pakken. Humz, ik had toch wel veel bij me. 's Avonds kreeg ik nog een BBQ aanbeboden (hey van tongerens ik heb goede familie in Nieuw Zeeland, haha!) met allerlei familieleden. Toen kreeg ik ook nog kerst- en afscheidscadeautjes die al helemaal niet meer bij mijn bagage in pasten. Gelukkig hoefde ik niets te betalen voor mijn 5 kilo overbelastte tas en hebben ze mijn (zo'n 7 kilo overbelastte) handbagage niet gewogen. Helaas moest ik die zware handbagage wel slepen naar gate tien, en toen naar gate 2, vervolgens toch maar gate 4, onee gate tien was toch de juiste. Is wel goed voor de team spirit en team bonding! Hierdoor had ik wel weer iemand om mee te kletsen tijdens de vlucht. En met de KLM had ik warempel drie stoelen (en nog bedankt nederland!) waardoor ik weer uitgebreid kon slapen. Helaas werd ik de eerste nacht thuis dus wel om 3.00 uur wakker en kon niet meer slapen. Maar ik ben veilig en wel thuis. Mijn jetlag zal gauw genoeg over zijn.

Nieuw Zeeland is echt een geweldig land, kom gauw mijn >1500 foto´s bekijken. Kiwi´s zijn uitermate aardig en er gaat niets boven familie in zo´n geweldig land! Bedankt voor het meelezen en de berichtjes op deze site,

dikke kus Fleur

Bay of islands

Hellow!

Hebben jullie allemaal het verslag van mijn moeder en Jenk gelezen? Toch leuk om weer uitgebreid Nederlands te kletsen, moet vast weer oefenen he, voor als ik over een weekje weer terug ben!

Ik had nog niets verteld over de Bay of Islands... Dat ligt op noordelijke schiereiland van Nieuw Zeeland, ten noorden van Auckland. Voor dat gedeelte heb ik weer een backpackerbus geboekt, is wel zo gezellig, gezien ik toen nog alleen moest reizen. Mijn achternichtje en haar vriend konden helaas niet mee, geen geld, hum dat klinkt als een veel voorkomend probleem!! hihi! Maar wel jammer... Goed, dus dit keer geen Stray, maar de Magic-bus. Is niet veel tovenarij bij, dus waarom het zo heet? Scotty was de chauffeur, een echte kiwi (uit Christchurch), hij vertelde onderweg allerlei leuke wetenswaardigheden over de omgeving. We zijn gestopt bij een Kauri- museum. Kauri zijn bomen die heel oud kunnen worden (de oudste nu nog in leven wordt geschat op zo'n 2000 jaar) en het is een heel goed hout. Blijft lang goed en mooi, vergaat niet. Strak hout (hum, Joop misschien wil je er wat van? Het is wel een beetje duur, omdat die bomen niet meer gekapt mogen worden, dus wat er nog is, wordt voor hoge prijzen verkocht). We hebben een van de oudste bomen ook meteen maar even bezocht en ja, hij staat er nog en lijkt precies op een boom! De stammen groeien vrij recht omhoog en zijn erg sterk, dus die werden 'vroegah' gekapt door de schippers om als mast te gebruiken. Vandaar dat er nu schaarste is ontstaan... Eindelijk in de Bay of Islands aangekomen in het plaatsje Paihia, daar wordt dagelijks een BBQ georganiseerd in een van de hostels, waarbij iedereen welkom is (dus ook backpackers van de anders hostels). Wij met de gezellige lui van de bus aan een tafel geschoven en samen heerlijk geBBQd. Vervolgens haalde Scotty een shaker... Dat is gewoon zo'n barkeepers cocktailshake-geval gevuld met allerlei alcohol en een sapje, waarschijnlijk zo goedkoop omdat het nog in de shaker zit en niet in een mooi glas geschonken is?!?!!? Haha! Die hebben we met z'n allen gedeeld en vervolgens hebben we allemaal zo'n shaker gehaald. En de meest gekke toosten gingen over de tafel! Scotty begon: we proosten op wasmachines! Zonder wasmachines zouden we stinkende kleren hebben en dus hier niet zitten... Hij ging meteen door: we proosten op sokken! Zonder sokken zouden we vreselijke blaren krijgen in onze schoenen en dan zouden we hier niet zijn! Hum ik zal maar niet verder gaan, het niveau daalde met de shaker, haha! We zijn nog gezellig wezen stappen, ondanks dat de meesten de volgende ochtend heel vroeg op moesten staan voor een dagtour naar Cape Reinga en Ninety mile beach... Een is zelfs niet opgestaan en in mijn bed blijven meuren, haha. Ik heb warempel drie uur geslapen en ben gewoon in de bus gestapt... Behalve dat de buschauffeur af en toe een grapje over mijn slapen maakte! We zijn met bus en al over de ninety mile beach gereden... 1x raden hoe lang dat strand is... Nee! 64 mile, haha! Ze dachten vroeger gewoon dat koeien 30 mijl per dag liepen en ze deden er drie dagen over om de koeien (of waren het andere beesten? ik heb wel een beetje geslapen hoor...) via dat strand naar het zuiden te krijgen... Haha, wat een afstandsmeting! Daarna naar cape reinga, waar de twee oceanen elkaar ontmoeten. Op een mooie dag (met storm in de verte) kunnen de golven van beide oceanen elkaar enorm versterken en wel 40 meter omhoog spatten. Helaas helaas, was het gewoon mooi weer, ook in de verte, dus geen hoge deining... We zijn ook met een board van een duinen afgegleden: Sandboarding. Ik moest wel even wat overwinnen (ik heb daarna pas geskydived), maar ik heb het ook gedaan! Helaas begon het vlak na mijn eerste rit te regenen, en niet zo'n klein beetje ook! Ik rende terug naar de bus en toen we allemaal drjif en drijf nat veilig in de bus terug waren... was het gestopt met regenen. Humz... iedereen niet alleen nat, maar ook onder het zand van de duinen! Al met al een geslaagde dag (toch wel). De volgende dag heb ik een tocht gedaan op een speedboot, met als hoogtepunt door de 'hole in the rock'. Het scheen niet helemaal de bedoeling te zijn, maar de golven sloegen over de boot heen en we werden allemaal (weer) zeikersnat! 's Middags heb ik een slapend stadje bezocht, waar zoals je al begrijpt eigenlijk niet veel te doen was... Volgens mij heb ik de volgende dag een belangrijk huis bezocht, nou ja belangrijk... voor de geschiedenis van Nieuw Zeeland dan. In dat huis is de overeenkomst tussen de Maori's en de Engelsen getekend op 6 februari 1841. 's Avonds ben ik voor het eerst in mijn leven alleen uit eten geweest, en de rest van het verhaal kennen jullie al. Toen heb ik de vissers ontmoet en heb ik de korting op de skydive gekregen/ gewonnen. Na de skydive de volgende dag, ben ik weer teruggegaan naar mijn familie. Alwaar ik nogmaals de comedy cafe bezocht heb en de verjaardag heb gevierd van mijn achternichtje. Na haar verjaardag heb ik de bus genomen naar de plaats waar mijn moeder en Jenk waren, maar daarover later meer!

Nog slechts 1 klein weekje te gaan...

Kus Fleur

Jenk en Margriet speaking...

Wat is NZ een bijzonder land. Je waant je in een hele andere wereld. De natuur is adembenemend mooi en als we hier geen geweldige familie hadden wonen, dan hadden we het vast nooit gezien. Fantastisch om hier Fleurs verjaardag te vieren met een wijntour op Waiheke island en daarna bij Sue en Doug met een echte verjaardagstaart met kaarsjes. We hebben er zeker geen spijt van dat we ons door Fleur hebben laten overhalen om deze reis te maken.

We hebben al heel wat avonturen beleefd. Na iedere bocht en achter iedere heuvel ligt er weer een verrassing. Een paar hoogtepunten tot nu toe waren: * de warme ontvangst en bezoekjes van de familie, * de prachtige tocht naar Mount Cook, * de mooie Fox Glacier, * een prachtige wandeling over een kustpad naar de zeehondenkolonie bij Westport, * de enge swingbridge over een kolkende rivier (toch maar gedurfd met mijn hoogtevrees), * het Abel Tasman National Park met zijn prachtige baaien.

We zijn nu begonnen aan het noordereiland samen met Fleur en zullen vast nog veel zien en beleven.

Hartelijke groeten allemaal, prettige kerstdagen en een heel gelukkig nieuwjaar!

Jenk en Margriet